info@avalon.co.nl 06 49 708 628

Waterdroom

De ruimte is warm en kleurrijk, rode aardetinten zijn overal.  Ik spreek zittend in een cirkel tussen vele mensen. Ik praat over water. Over het belang van schoon, helder, gezond water natuurlijk, maar ook over de spirituele gezondheid en waarde van water. Ik spreek daar vanuit mijn ervaring als trustee van de Chalice Well. Als ik mezelf hoor praten zie ik mezelf buiten de cirkel staan. Ik roep woordenloos naar mezelf: “Praat over de waterwegen in Nederland, je rol in de Chalice Well is afgesloten”. Dan spreek ik over de waterwegen in Nederland vanuit mijn ervaring met die genezende bron in Glastonbury. De sfeer veranderd in de ruimte, het is…
Lees meer

Je bent niet egoïstisch: luisteren naar je hart

Ik luister diep in m’n hart om te horen wat het me vertelt. Het is een stem die niet altijd makkelijk is te ontwaren. ‘Innerlijk horen’ kan geleerd worden, oefening baart kunst.  Het vermogen om echt naar dat hart te luisteren betekent niet dat mijn leven zonder moeilijkheden verloopt. Maar het geeft me vaak een gevoel van diepe vrede omdat ik mijn eigen waarheid hoor. Met die waarheid komt ook verantwoordelijkheid; ik neem actie vanuit mijn waar-zijn. Als je eenmaal je waarheid weet, is er geen weg terug. Je kan je waarheid niet ont-weten. Nu reik ik vanuit het weten in m’n hart naar de wereld buiten mij: hoe leg…
Lees meer

Swallow head spring

Emo-Winkelen

Toen we eenmaal met ons drieën in de lift van het verzorgingshuis stonden, ik de knop naar beneden had ingedrukt en we in de liftspiegel keken zagen we dat we er totaal uitgeteld uitzagen. We realiseerden ons ook dat we al een week lang echt in het verzorgingshuis woonden. Onze moeder lag  op sterven en wij hadden haar beloofd om haar niet alleen te laten. “Eindelijk”, had ze gezegd, toen we met matras en onze nachtspullen paraat introkken in haar ruimte. Ze had haar meisjes weer bijelkaar. Onze oudste zus woonde in Suriname zij kon niet bij deze laatste fase van ons moeders’ leven zijn. Ik wil niet onvermeld laten…
Lees meer

Daily Awareness Programme

Lanterfanten

Ik loop graag. Ik doe mijn best om zeker één uur per dag de straat, het park of het strandje op te gaan. Vorige week ging ik later in de middag – het was een uur of vier – na een dag dat ik had ingepland om hard te werken. Ik had een Practical Channel sessie in mijn agenda staan. Ik zou gaan schrijven, wat strijken en de bovenverdieping stofzuigen. Na de vrolijke PC sessie heb ik niets gedaan van wat ik me had voorgenomen. Oh ja, boodschappen die had ik nog gedaan. Verder werd het een dag van inertie en gelanterfanter. Uiteindelijk heb ik mezelf het huis uitgesleept en…
Lees meer

Een Dijkje: over Hoop en Vertrouwen

Mijn huis ligt onder aan een dijkje. De top van de dijk is het einde van mijn tuin. Een wandelpad neemt mensen mee daarlangs, langs die van de buren en naar de haven. Daar kunnen ze niet verder lopen want er is geen brug. Al die mensen die heen lopen, lopen ook weer terug. Mijn tuin staat vol bloemen want een paar maanden geleden heb ik vijf grote pakken wild bloemenzaad losgelaten op mijn tuintje. Mijn droom was het laten groeien van een verrukkelijke weelde aan bloeiende planten. Ik had het volste vertrouwen in het resultaat. Al die mensen die heen en weer lopen over ‘mijn’ dijkje staan stil en…
Lees meer

Loslaten

Het is een jaar geleden dat ik verhuisd ben van Glastonbury naar Enkhuizen. Na een ongelofelijke spannende tijd is ons Engelse huis pas drie maanden geleden verkocht. Het was een traumatisch jaar voor mij met een gelukkige afloop. Ondanks de goede uitkomst van het hele huizen-gedoe voelde ik me niet vrij. Ik vond het moeilijk om mijn wortels zich ècht te laten ontwikkelen in Nederlandse grond. Gek eigenlijk want na tien jaar geduld te hebben gehad en ondertussen heel veel werkervaring te hebben opgedaan in Glastonbury en genietend van de vele vriendschappen daar was het eindelijk zover, in juni 2015 zijn Sig en ik definitief verhuisd naar Nederland. Toen we…
Lees meer

May is the Month of Mary

I went on a women-only retreat in my home town of Glastonbury, together with a Dutch friend of mine. We walked from my home to Well House Lane at the base of the Tor. This retreat was organized by a native South-American shaman. I did not get to see him initially, we only met when we were well into the retreat. My friend and I neared the entrance to the place where the retreat was being held. Just after the White Spring, to the right, was a feeble rope-bridge, covering a deep ravine. My friend and I started to walk the bridge, it was scary because with every step we…
Lees meer

On Being Visible

When I lived in Glastonbury I was part of The Soul Club. We were three women who felt strongly connected with each other. We talked Life with a capital L when we would meet. Usually we felt telepathically when contact was needed, we maybe met once every six weeks but more frequently when life was exceptionally exciting. On a summery Sunday afternoon we landed after initial talks at the subject: how do we see ourselves in the outside world and how do others perceive us? Are we really aware of the impact we make on our community, the world? What happens to our fellow human beings when we step into…
Lees meer

Zichtbaar Zijn

Hoe zie je jezelf? Het is facinerend om daarbij stil te staan. Toen ik in Glastonbury woonde maakte ik deel uit van The Soul Club. We waren met drie vrouwen. We voelden ons sterk verbonden met elkaar en bespraken Het Leven wanneer we samen kwamen. Meestal kwamen we met elkaar in contact als we allen onze telepatische vraag om contact gehoord hadden. We zagen elkaar misschien ééns in de zes weken en als het leven heel spannend was, wat vaker. Op een zomerse zondagmiddag kwamen we op het onderwerp: hoe zien we onszelf en hoe zien anderen ons? Weten we werkelijk wat voor een impact we maken met onze aanwezigheid in…
Lees meer

Video!

Een Practical Channeling nu ook via Skype: IMG_1205 Video